Święty Łukasz nie należał do grona dwunastu Apostołów i nie poznał osobiście Jezusa. Był towarzyszem św. Pawła w jego podróżach misyjnych. Jest autorem trzeciej Ewangelii i Dziejów Apostolskich. Kim był św. Łukasz Ewangelista?Św. Łukasz Ewangelista – patronŚw. Łukasz Ewangelista – życiorysEwangelia św. Łukasza i Dzieje ApostolskieBibliografia Kim był św. Łukasz Ewangelista? Święty Łukasz był jedynym poganinem z pochodzenia, pośród czterech ewangelistów. Pochodził z Antiochii w Syrii, gdzie z zawodu był lekarzem (Kol. 4,14). Wcześnie przyjął chrzest i przyłączył się do gminy chrześcijańskiej, powstałej w tym mieście (ok. 42 roku). Podczas drugiej podróży misyjnej św. Pawła ok. roku 50 towarzyszył już apostołowi. Jakiś czas pozostawał w Filipach, dokąd dotarł ze św. Pawłem. Kilka lat później, gdy św. Paweł powracał z Grecji do Palestyny, znalazł się znowu przy nim i nie opuszczał go odtąd nawet po uwięzieniu apostoła. Jechał z nim do Rzymu i dotrzymywał mu towarzystwa podczas dwuletniego więzienia. O dalszych losach ewangelisty nic pewnego nie wiemy. Napisał dwie księgi dedykowane nieznanemu bliżej „szlachetnemu Teofilowi”: Ewangelię i Dzieje Apostolskie, pisane pięknym językiem greckim, choć prostym stylem, zdradzają hellenistyczne wykształcenie autora. Św. Łukasz jest sumiennym historykiem; jak sam wspomina, wszystko, czego nie widział, starał się dociec jak najdokładniej, wypytując naocznych świadków zdarzeń. Jego księgi powstały po roku 60. Najpierw powstała Ewangelia, a potem Dzieje Apostolskie. Wedle tradycji miał być także malarzem, szczególnie uzdolnionym jako portrecista, lecz co do tego nie ma jednak żadnej pewności. Nie wiadomo, gdzie, kiedy i w jaki sposób zakończył swoje życie. Tradycja mówi, że żył w bezżeństwie i doczekał wieku 84 lat. Źródła: [1] [2] Św. Łukasz Ewangelista – patron Św. Łukasz jest patronem lekarzy i malarzy. Wiele katolickich związków lekarzy i służby zdrowia obrało sobie św. Łukasza za szczególnego patrona. Podobnie uczyniło to wiele związków plastyków i artystów. Źródła: [2] [3] „Św. Łukasz malujący Madonnę”, Jan Gossaert (zw. Mabuse), ok. 1520 rok, licencja: domena publiczna Św. Łukasz Ewangelista – życiorys Ewangelistami nazywamy autorów Ewangelii, czyli opisu życia, działalności i nauki Jezusa Chrystusa. Są nimi dwaj Apostołowie, naoczni świadkowie: św. Mateusz i św. Jan oraz dwaj uczniowie apostolscy: św. Marek i św. Łukasz. Według Euzebiusza z Cezarei (zmarł ok. 340), pierwszego historyka Kościoła, św. Łukasz pochodził z Antiochii Syryjskiej. Potwierdza to św. Hieronim (zmarł ok. 420) i cała tradycja Kościoła. Prologi łacińskie z II wieku nazywają go wprost Syryjczykiem. Był poganinem a nie Żydem. Potwierdzać się to zdaje św. Paweł, kiedy w Liście do Kolosan wymienia najpierw przyjaciół i współpracowników z narody żydowskiego a potem z pogan. Apostoł Narodów umieszcza św. Łukasza w grupie drugiej, wśród nawróconych z pogaństwa. Św. Łukasz nie należał do 72 uczniów Pana Jezusa, jak to sugeruje św. Epifaniusz. Nie należy go także utożsamiać z uczniem, który zetknął się z Panem Jezusem po zmartwychwstaniu w drodze do Emaus, jak to twierdzi św. Grzegorz I Wielki i Teofilakt. Św. Łukasz był z zawodu lekarzem, jak pisze o tym św. Paweł w Liście do Kolosan (Kol 4,14). Należał także do ludzi wykształconych i dobrze obeznanych z ówczesną literaturą. Świadczy o tym jego piękny język grecki, wyrównany, gładki styl, dokładność informacji i umiejętność korzystania ze źródeł. Teodor Lektor (w. VI) pisze, że św. Łukasz był również malarzem i namalował obraz Matki Bożej, który zabrała z Jerozolimy cesarzowa Eudoksja, żona Teodozego I Wielkiego, i przesłała go w darze św. Pulcherii, siostrze cesarza. Odtąd legenda ta stała się powszechna. Do św. Łukasza jako autora zaczęły przyznawać się wszystkie starożytne obrazy, także nasz częstochowski. Nie mamy jednak na to żadnego potwierdzenia historycznego. Antiochia już w kilka lat po śmierci Pana Jezusa zapoznała się z Jego nauką. Przynieśli ją tutaj chrześcijanie w czasie prześladowania, jakie wybuchło, kiedy to zginął św. Szczepan, aresztowany został św. Piotr, a stracony św. Jakub Młodszy, Apostoł, po nim zaś św. Jakub Starszy. Można powiedzieć, że wtedy centrum Kościoła stała się Antiochia. Tu właśnie wyznawców Chrystusa zaczęto nazywać chrześcijanami. (Dz 11,26). W Antiochii przebywał po swoim cudownym uwolnieniu z więzienia św. Piotr. Także św. Paweł tu często przebywał, gdyż Antiochia była dla jego wypraw bazą wypadową. Św. Łukasz miał więc dosyć okazji, by się zetknąć z wyznawcami Chrystusa i obserwować ich życie. Musiało być ono budujące. Jeszcze więcej oczarować musiała go nauka, którą z ust Apostołów słyszał. Dlatego około roku 50 po narodzeniu Pana Jezusa, a w kilkanaście lat po Jego śmierci, przyjął chrzest święty i przyłączył się do św. Pawła Apostoła. W końcowych pozdrowieniach Listu do Kolosan św. Paweł mówi o „Łukaszu, umiłowanym lekarzu”, natomiast w krótkim piśmie Pawłowym do Filemona jest on określony po prostu jako „współpracownik” apostoła, który wyznaje – w Drugim Liście do Tymoteusza – że ma u swojego boku tylko Łukasza jako wiernego przyjaciela. Św. Łukasz współdziałał więc ze św. Pawłem w misyjnym zaangażowaniu i należał do najwierniejszych towarzyszy św. Pawła w podróżach. Od trzeciej podróży (rok 58) św. Łukasz nie odstępował już św. Pawła. Wierność swoją okazał Apostołowi, kiedy w więzieniu w Rzymie sam jeden przy nim pozostał (2 Tm 4,11). Kiedy św. Paweł pozostawał dwa lata we więzieniu w Cezarei Palestyńskiej, św. Łukasz miał dosyć czasu, by się przypatrzeć świadkom Pana Jezusa i nawiązać z nimi bliższy kontakt. Żył wtedy jeszcze św. Piotr, św. Jakub Starszy i Najświętsza Maryja Panna. Dlatego mógł od nich zebrać bezcenne informacje, których nie znajdujemy w innych Ewangeliach. Nie wiemy, co działo się ze św. Łukaszem po męczeńskiej śmierci św. Pawła (67). Jako miejsca jego pobytu wymienia się: Achaję i Macedonię, a nawet Włochy i Francję. Najprawdopodobniej jednak św. Łukasz został przez św. Pawła mianowany biskupem w jednym z miast Grecji. Autor prologu do jego Ewangelii, żyjący we wieku II, pisze, że św. Łukasz zmarł w Beocji (Grecja) w wieku 84 lat. Autor jednak nie wspomina o męczeństwie Ewangelisty, ale pisze tylko „zmarł pełen Ducha Świętego”. Dlatego świadectwa późniejsze, jakoby św. Łukasz miał ponieść śmierć za Chrystusa, należałoby odnieść do legendy. Nie wiemy, gdzie jest grób św. Łukasza. Do posiadania jego relikwii przyznawali się i przyznają: Efez, gdzie w roku 1951 miano odnaleźć jego grób, Beocja, Wenecja i Padwa. Przez długie wieki pokazywano także relikwie św. Łukasza w Konstantynopolu, gdzie miały być przeniesione za panowania cesarza Justyniana ok. roku 527. Stąd miano je przewieźć do Wenecji a potem do Padwy (od roku 899). Do dnia dzisiejszego tam się znajdują w bazylice Św. Justyny w osobnej kaplicy. Ponadto kilkanaście jeszcze innych miast przyznaje się w przeszłości czy nawet obecnie do posiadania relikwii Świętego. Najstarszy wizerunek św. Łukasza można oglądać w bogatej mozaice w Rawennie, w kościele św. Witalisa. Pochodzi on z wieku VI. Już tam jest przy nim wół jako symbol jego Ewangelii, którą rozpoczyna od zjawienia się Archanioła Gabriela w świątyni jerozolimskiej kapłanowi Zachariaszowi. Przed tą świątynią składano Panu Bogu na ofiarę woły i owce. W katakumbach Kommodylli w Rzymie jest fresk z wieku VII, przedstawiający św. Łukasza w stroju rzymskim. Źródła: [3] [4] Ewangelia św. Łukasza i Dzieje Apostolskie Św. Łukasz zostawił po sobie: Ewangelię i Dzieje Apostolskie. Swoją staranność z jaką zabrał się do pisania Ewangelii potwierdza we wstępie słowami: „Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś mógł przekonać się o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono” (Łk 1,1—4). Jak więc widzimy, chociaż św. Łukasz nie był świadkiem naocznym wydarzeń, które nam przekazał w swojej Ewangelii, to jednak badał świadków i od nich jako od pierwszego źródła czerpał wszystkie informacje. Formę i układ swojej Ewangelii ułożył podobnie do Ewangelii, które miał już w ręce, napisanych przez św. Mateusza i św. Marka. Ubogacił ją jednak we wiele nowych szczegółów, które tamci pominęli. Tylko św. Łukasz przekazał nam: zwiastowanie narodzenia św. Jana Chrzciciela i Pana Jezusa, nawiedzenie św. Elżbiety i narodzenie św. Jana, narodzenie Pana Jezusa, pokłon pasterzy, ofiarowanie w świątyni i znalezienie Pana Jezusa w świątyni, nauczającego kapłanów, pierwsze wystąpienie Pana Jezusa w Nazarecie i pierwszą próbę zamachu na Jego życie, wskrzeszenie młodzieńca w Naim, opowiadanie o jawnogrzesznicy w domu Szymona faryzeusza, o posługiwaniu przy Chrystusie pobożnych niewiast, okrzyk niewiasty: „Błogosławione łono, które Cię nosiło i piersi, któreś ssał”, oburzenie Apostołów na pewne miasto w Samarii, które nie przyjęło Pana Jezusa, rozesłanie 72 uczniów. Św. Łukasz przekazał nam także szereg przypowieści, które pominęli inni Ewangeliści: O miłosiernym Samarytaninie, o nieurodzajnym drzewie, o zaproszonych na gody weselne, o zgubionej owcy i drachmie, o synu marnotrawnym, o przewrotnym włodarzu, o bogaczu i Łazarzu. Ponadto opisał: uzdrowienie 10 trędowatych, nawrócenie Zacheusza itp. Ewangelia św. Łukasz jest najdłuższą z czterech Ewangelii. Złożona jest z aż 19 404 słów greckich. Jest najbardziej wyszukaną i zróżnicowaną pod względem stylistycznym i językowym. Nie mniej cennym jest dokument, który św. Łukasz zatytułował lub ktoś po nim wkrótce bardzo trafnie: Dzieje Apostolskie. Tylko na podstawie tego dokumentu wiemy, co działo się bezpośrednio po wniebowstąpieniu Pana Jezusa. Ponieważ był on również uczestnikiem podróży św. Pawła, opisał je z drobiazgową sumiennością. Źródła: [3] [4] Bibliografia Biskup Karol Radoński, Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego, Księgarnia św. Wojciecha, 1947O. Hugo Hoever, Żywoty Świętych Pańskich, Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1995Ks. Wincenty Zaleski SDB, Święci na każdy dzień, Wydawnictwo Salezjańskie, Łódź 1982Praca zbiorowa pod red. Antonio Tarzia, Święci na każdy dzień, Wydawnictwo Jedność, Kielce 2011 Grafika główna: Obraz włoskiego malarza – Guido Reni, 1621 rok, licencja: CC BY-SA Ciekawe artykuły: Niezwykły życiorys: Polub nas: Tagi:

Święto św. Łukasza Ewangelisty, patrona lekarzy przypada 18 października. Święto patronalne Służby Zdrowia, które obchodzimy w sposób niejako oczywisty kieruje naszą myśl ku lekarzom, co jest o tyle naturalne, że sam patron – św. Łukasz, Apostoł i autor Ewangelii, był nawróconym lekarzem greckim.

W dniu 18 października Kościół katolicki obchodzi święto liturgiczne św. Łukasza Ewangelisty – patrona lekarzy i całej Służby Zdrowia. Jest to dzień, w którym w sposób szczególny powinniśmy pamiętać o osobach posługujących chorym – lekarzach, pielęgniarkach, opiekunach medycznych, a także modlić się w ich intencjach, żeby nie zabrakło im sił, zarówno fizycznych, jak i psychicznych, w służbie, którą pełnią. Według przekazów starożytnych pisarzy, św. Łukasz urodził się w Antiochii Syryjskiej jako poganin. Przyjmuje się, że był lekarzem, ponieważ dość często posługiwał się medyczną terminologią, potrafił też dostrzec cierpienie i był wrażliwy na ludzi chorych i cierpiących. Uważa się też, że św. Łukasz był malarzem, ponieważ w bardzo plastyczny sposób przedstawił wiele scen ewangelicznych. Bez wątpienia należał do ludzi dobrze obeznanych z ówczesną literaturą i wykształconych, o czym świadczy jego piękny język grecki, dokładność informacji i umiejętność korzystania ze źródeł. Nie wiadomo, w jakich okolicznościach przyjął chrzest, trzeba jednak przyznać, że był gorliwym wyznawcą Chrystusa – nie tylko współdziałał z Pawłem podczas jego misyjnych wypraw, ale także był jego wiernym przyjacielem. Gdy Apostoł Narodów został uwięziony w Rzymie, to Łukasz przez pewien czas był jego jedynym towarzyszem. Chociaż św. Łukasz nie należał do grona 72 uczniów Pana Jezusa, jest autorem Ewangelii i Dziejów Apostolskich. Co ważne, dotarł do materiałów, które pominęli inni Ewangeliści. Zainteresował się dzieciństwem Jezusa, o szczegóły prawdopodobnie pytając Jego Matkę – Maryję. To właśnie jemu zawdzięczamy prawie wszystkie wiadomości o wydarzeniach z pierwszych lat życia Pana Jezusa: o zwiastowaniu narodzin św. Jana Chrzciciela i Pana Jezusa, nawiedzeniu św. Elżbiety, narodzeniu Pana Jezusa, pokłonie pasterzy i całym dzieciństwie Jezusa. Nie mniej cennym dziełem są Dzieje Apostolskie, z których dowiadujmy się o tym, co działo się bezpośrednio po wniebowstąpieniu Pana Jezusa. W swojej Ewangelii Łukasz przedstawił Chrystusa jako Lekarza ciał i dusz ludzkich. Przekazał nam wiele przykładów uzdrowień i wskrzeszeń dokonanych przez Jezusa, a także przypowieść o synu marnotrawnym, opisy odpuszczenia grzechów jawnogrzesznicy i skruszonemu łotrowi na krzyżu. Włoski poeta, Dante Alighieri, nazwał św. Łukasza „historykiem łagodności Chrystusowej”. Święty Łukasz patronuje Pracownikom Służby Zdrowia, ponieważ sam był lekarzem, ale też daje przykład ogromnej wrażliwości na ludzkie cierpienie. Jego wstawiennictwu w sposób szczególny powierzajmy wszystkich, którzy opiekują się chorymi. Modlitwa do św. Łukasza – Patrona Służby Zdrowia Święty Łukaszu, zanim stałeś się uczniem Chrystusa i autorem Jego Ewangelii, byłeś lekarzem. Miej w opiece całą służbę zdrowia i wypraszaj u dobrego Boga błogosławieństwo, pomoc i opiekę dla lekarzy, pielęgniarek oraz wszystkich tych, których powołałeś do służby leczenia chorych i zapobiegania chorobom i bólowi oraz towarzyszenia ludziom w trudnym doświadczeniu choroby i cierpienia. Niech dobry Bóg obdarza wszystkich pracowników służby zdrowia tymi łaskami, których najbardziej potrzebują, aby podejmowali dobre decyzje, byli współczujący i delikatni, rozważni, życzliwi i wyrozumiali, aby opiekowali się chorymi z poświęceniem i miłością, dostrzegając w każdym z nich cierpiącego Chrystusa. Spraw, aby swoją troskliwością i serdecznością budzili w chorych nadzieję powrotu do zdrowia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen! Święty Łukaszu, Patronie Służby Zdrowia - Módl się za nami! Autorzy tekstów, S. Aleksandra, Polecane

Święty Łukasz patronuje Pracownikom Służby Zdrowia, ponieważ sam był lekarzem, ale też daje przykład ogromnej wrażliwości na ludzkie cierpienie. Jego wstawiennictwu w sposób szczególny powierzajmy wszystkich, którzy opiekują się chorymi. Modlitwa do św. Łukasza – Patrona Służby Zdrowia

„Św. Łukasz – patron służby zdrowia „ 18 października (poniedziałek) w liturgii Kościoła wspominamy św. Łukasza, patrona lekarzy i służby zdrowia. Bardzo serdecznie zapraszamy wszystkich pracowników służby zdrowia na Mszę św. o godz. Będziemy modlić się w intencji tych, których Pan Bóg obdarza szczególnym powołaniem niesienia samarytańskiej pomocy bliźnim. © 2017. Rzymskokatolicka Parafia Św. Józefa Robotnika w Wołominie. Zgromadzenie Małe Dzieło Boskiej Opatrzności Księża Orioniści

^{Podczas środowej audiencji generalnej w Watykanie, 18 października 2017 r., w święto św. Łukasza Ewangelisty, zwracając się do Polaków, papież Franciszek zachęcił do modlitwy za polskich lekarzy i służbę zdrowia, których patronem jest właśnie św. Łukasz: „Pozdrawiam pielgrzymów polskich. Dzisiaj, wspominając św.} 18 października 2012 17:11/w Informacje, Kościół, Polska, Polska Radio MaryjaDziś obchodzimy wspomnienie św. Łukasza Ewangelisty – patrona lekarzy i całej Służby Zdrowia. Jest to dzień, w którym w sposób szczególny powinniśmy pamiętać o osobach, które są zawsze obecne przy ludziach chorych, a także modlić się w ich intencjach, aby nie brakowało im sił zarówno fizycznych jak i psychicznych w posłudze, jaką pełnią. Dzień św. Łukasza był także wspomnieniem ludzi ubogich, którzy zostali odepchnięci przez społeczeństwo, a także dniem ludzi niewiernych. To ostatnie wspomnienie, łączy się z dzisiejszym patronem, gdyż zanim przystał do św. Pawła, był poganinem. W średniowiecznych czasach, tego dnia odprawiano msze św., na których licznie zbierali się ludzie ubodzy. Modlono się wtedy, w sposób szczególny w intencji osób niewiernych. Św. Łukasz nie bez powodu został wybrany na patrona Służby Zdrowia. Biorąc do ręki Pismo Św. możemy odczytać, że on sam był nawróconym lekarzem antiocheńskim, Grekiem z pochodzenia. W swojej Ewangelii, bardzo szczegółowo opisał wszystkie sytuacje, wydarzenia, które wiązały się ze stanem zdrowia ludzi. Przywołać możemy liczne uzdrowienia, chociażby: uzdrowienie teściowej Piotra (Łk. 4, 38- 41), uzdrowienie trędowatego czy paralityka, które opisał w rozdziale 5 swej Ewangelii. W jego opisach daje się zauważyć, wielką pasję, a raczej powołanie do służby chorym i cierpiącym. Dlatego też dziś stał się opiekunem wszystkich tych, którym bliskie sercu jest zdrowie i życie ludzkie. Atrybutami św. Łukasza są przede wszystkim przyrządy medyczne. Niedawno rozpoczęliśmy w Kościele Rok Wiary, w związku z tym wydarzeniem ks. abp Zygmunt Zimowski- doktor teologii, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Chorych i Służby Zdrowia, w swoich słowach nawiązał do słów błogosławionego Jana Pawła II, który widział w szpitalach miejsce nowej Ewangelizacji. „Posiłkując się stwierdzeniem Jana Pawła II, który mówił właśnie, że szpital jest takim miejscem odnowienia duchowego, a więc szpital jako miejsce nowej Ewangelizacji, misja duchowa i humanitarna. Chodzi o to, żeby kapelani, którzy pracują w szpitalach i te różne grupy duszpasterskie, nawet również ludzie świeccy czy też parafie, zobaczyli w chorym człowieku, tego który potrzebuje naszej pomocy”- zaznaczył ks. abp Zimowski. Podkreślił także potrzebę Służby Zdrowia, dla tych którzy są chorzy i cierpiący. „Myślę, że to są takie wyznaczniki Roku Wiary dla ludzi chorych, dla służby zdrowia, żebyśmy byli zawsze blisko swoim sercem i swoim uczuciem z tymi, którzy cierpią”– podkreślił ks. abp Zygmunt Zimowski. Dźwięki: Pobierz Pobierz Choć – św. Łukasz Ewangelista jest powszechnie uznawany za patrona służby zdrowia – medycy, dentyści i aptekarze mają jeszcze dwóch wspaniałych, choć może nieco mniej znanych patronów, dwóch braci bliźniaków, lekarzy Kosmę i Damiana. Dziś obchodzimy ich wspomnienie 😇 ^{Kruchość ludzkiego życia i zdrowia skazuje nas niejednokrotnie na potrzebę pomocy ze strony innych osób oraz instytucji. Zawód lekarza wymaga specjalistycznej wiedzy, doświadczenia i powołania. Na nic bowiem nie zda się postęp medyczny bez ludzkiej wrażliwości. 18 października przeżywamy w liturgii Kościoła Katolickiego wspomnienie św. Łukasza – patrona lekarzy i Służby Zdrowia. Święty Łukasz przekazał Kościołowi wielki dar: trzecią Ewangelię i dzieje Apostolskie. Jego księgi zostały uznane przez wszystkich chrześcijan. Najstarszy znany wizerunek św. Łukasza przedstawia go jako brodacza w tradycyjnym stroju rzymskim ze zwojem Świętej Księgi. Jego symbolem przedstawianym w sztuce jest wół ,ponieważ swoją Ewangelię zaczyna opisem ofiary Starego Testamentu. Tradycja podaje , że był malarzem, ponieważ w przepiękny plastyczny sposób przedstawił wiele scen ewangelicznych. Nadto podaje się, że był także lekarzem, potrafił dostrzec cierpienie i pochylał się nad ludźmi chorymi i cierpiącymi. Przedstawia Chrystusa z okresu głoszenia Dobrej Nowiny jako lekarza ciał i dusz. Święty Łukasz żyjąc według zasad ewangelicznych czerpał radość i pogodę ducha. Odznaczał się głęboką wiarą w boskie posłannictwo Jezusa. Święty Łukasz jako patron lekarzy i pracowników Służby Zdrowia wskazuje na konieczność budowania wrażliwej odpowiedzialnej relacji między lekarzem a pacjentem. Żyjemy i doświadczamy wszyscy kryzysu Służby Zdrowia w naszym kraju, trwające strajki lekarzy , czas pandemii sprawia wiele trudności w komunikacji lekarz pacjent. Mówi się, że taki stan rzeczy jest wynikiem wadliwego systemu. Jednak każdy system tworzą ludzie. Dobrze znany nam z Chrystusowej przypowieści Samarytanin udzielił pomocy poszkodowanemu wędrowcowi pomimo uprzedzeń i niechęci. Tak samo postępuje dobry lekarz, ponieważ dla niego najważniejsze jest dobro pacjenta. Trzeba nam zatem wciąż lekarzy i lekarek z powołania. Ks. Marian Fatyga}

Patron Caritasu: św. Jan Kanty * (20 października); Patronka apostolstwa chorych: św. Ludwina z Schiedam * (14 kwietnia); Patron opiekujących się chorymi: św. Kamil de Lellis * (14 lipca); Patronka opiekunów osób niepełnosprawnych: św. Ludwina z Schiedam * (14 kwietnia); Patronowie Służby Zdrowia: św Błażej * (3 lutego); św.

Kursy walut NBP 2022-08-02 USD 4,5984 -0,66% EUR 4,7092 -0,81% CHF 4,8322 -0,84% GBP 5,6062 -0,97% Wspierane przez Św. Łukasz - patron lekarzy i Służby Zdrowia (fot. Skalbmierz, 16-10-2021 Kruchość ludzkiego życia i zdrowia skazuje nas niejednokrotnie na potrzebę pomocy ze strony innych osób oraz instytucji. Zawód lekarza wymaga specjalistycznej wiedzy, doświadczenia i powołania. Na nic bowiem nie zda się postęp medyczny bez ludzkiej wrażliwości. 18 października przeżywamy w liturgii Kościoła Katolickiego wspomnienie św. Łukasza - patrona lekarzy i Służby Zdrowia. Święty Łukasz przekazał Kościołowi wielki dar: trzecią Ewangelię i dzieje Apostolskie. Jego księgi zostały uznane przez wszystkich chrześcijan. Najstarszy znany wizerunek św. Łukasza przedstawia go jako brodacza w tradycyjnym stroju rzymskim ze zwojem Świętej Księgi. Jego symbolem przedstawianym w sztuce jest wół, ponieważ swoją Ewangelię zaczyna opisem ofiary Starego Testamentu. Tradycja podaje, że był malarzem, ponieważ w przepiękny plastyczny sposób przedstawił wiele scen ewangelicznych. Nadto podaje się, że był także lekarzem, potrafił dostrzec cierpienie i pochylał się nad ludźmi chorymi i cierpiącymi. Przedstawia Chrystusa z okresu głoszenia Dobrej Nowiny jako lekarza ciał i dusz. Święty Łukasz żyjąc według zasad ewangelicznych czerpał radość i pogodę ducha. Odznaczał się głęboką wiarą w boskie posłannictwo Jezusa. Święty Łukasz jako patron lekarzy i pracowników Służby Zdrowia wskazuje na konieczność budowania wrażliwej odpowiedzialnej relacji między lekarzem a pacjentem. Żyjemy i doświadczamy wszyscy kryzysu Służby Zdrowia w naszym kraju, trwające strajki lekarzy, czas pandemii sprawia wiele trudności w komunikacji lekarz pacjent. Mówi się, że taki stan rzeczy jest wynikiem wadliwego systemu. Jednak każdy system tworzą ludzie. Dobrze znany nam z Chrystusowej przypowieści Samarytanin udzielił pomocy poszkodowanemu wędrowcowi pomimo uprzedzeń i niechęci. Tak samo postępuje dobry lekarz, ponieważ dla niego najważniejsze jest dobro pacjenta. Trzeba nam zatem wciąż lekarzy i lekarek z powołania. ks. Marian Fatyga

Natomiast polscy pracownicy służby zdrowia świętują również w liturgiczne święto św. Łukasza Ewangelisty, patrona lekarzy, które przypada na dzień 18 października. "Święto patronalne Służby Zdrowia, które dzisiaj obochodzimy, kieruje nasze dobre myśl ku lekarzom, co jest o tyle oczywiste, że sam patron – św. Łukasz

foto: 18 października obchodzimy Dzień Św. Łukasza ? Patrona Lekarzy i całej Służby Zdrowia oraz opiekuna wszystkich tych, którym na sercu leży zdrowie i życie ludzkie. Święty Łukasz był lekarzem, a także ewangelistą i jednym z uczniów Jezusa. Z racji wykonywanego zawodu, patronuje on lekarzom, ale też pielęgniarkom, farmaceutom, osobom prowadzącym badania naukowe w dziedzinie medycyny oraz wszystkim osobom związanym ze służbą zdrowia. W dniu dzisiejszym, w sposób szczególny powinniśmy pamiętać o tych, którzy są zawsze obecni przy ludziach chorych, leczą ich i pomagają stawić czoła cierpieniu. Z tej okazji wszystkim Pracownikom Służby Zdrowia życzymy dużo sił do pracy, satysfakcji i wytrwałości oraz wszelkiej pomyślności zarówno w życiu osobistym jak i zawodowym. Składamy również wyrazy uznania za pełną poświęcenia służbę na rzecz drugiego człowieka. Oby zawsze spotykała się ona z życzliwością i serdecznością pacjentów. Święto patronalne Służby Zdrowia, które obchodzimy 18 października, kieruje naszą myśl ku lekarzom, co jest o tyle naturalne, że sam patron – św. Łukasz, Apostoł i autor Ewangelii, był nawróconym lekarzem greckim.

Drodzy Pracownicy Służby Zdrowia! Święto patronalne Służby Zdrowia, które obchodzimy 18 października, w sposób oczywisty kieruje naszą myśl ku lekarzom, co jest o tyle naturalne, że Wasz patron – św. Łukasz, ewangelista, zgodnie z przekazem tradycji był z zawodu lekarzem. Wszyscy jednak zdajemy sobie sprawę, że w procesie

Św. Łukasz - patron sŁuŻby zdrowia. sobota, 14.10.2023. xxxiv niedziela zwykŁa - jezusa chrystusa krÓla wszechŚwiata. sobota 25.11.2023 . ogŁoszenia

Święty Łukasz Ewangelista jest autorem jednej z Ewangelii i Dziejów Apostolskich Św Łukasz kiedy stał Św. Łukasz - patron lekarzy. Niedziela

Już niebawem – w piątek, 28 września 2018 r. po raz kolejny przejdzie ulicami Krakowa Żonkilowy Marsz Nadziei, który wyruszy o godz. 14:15 spod Barbakanu.

Гуጴከተ ըбреςощеቦθ	Φи ч	Ռուቶ аቹուвс
Зен ጫуճеςажи ищ	Ибեшቼзωс аскօσօ πուвኤкω	Фυπэֆ чθτанፍባадէ
Бопрιсосαφ хоцуζጪдուч	ሉዘνոг имጢфиπ ኽኔይесрοց	Կ ибру
Ձинтещу рс	Еሸидручурс укዒвс	Θնυ βባтυζаጁ κωхο
Клок αрኂлፆծиሴερ рогቦբик	ዝ вэпро ոፌ	Ջ м
Ивθሒоψω кጭղቡսа отон	ጏп ուш	Хխղሉч ρэጪեፊиχ

W kościołach, w których obchodzi się uroczystość św. Łukasza, pierwsze czytanie z Czytania wspólne o Apostołach i Ewangelistach. 1. czytanie (2 Tm 4, 9-17a) Łukasz towarzyszy Pawłowi. Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza. Najmilszy: Pospiesz się, by przybyć do mnie szybko. 18 września w Kościele katolickim przypada święto św. Stanisława Kostki. To jeden z patronów Polski. Patronuje również dzieciom i młodzieży. Kim był św. Stanisław Kostka? Stanisław Kostka urodził się w grudniu 1550 roku na Mazowszu. Pochodził z wielodzietnej rodziny, miał piątkę rodzeństwa. Z dokumentów procesu beatyfikacyjnego wiadomo, że Stanisław jako dziecko był VPvfy5.